|
Yang Lu-Chan
1799-1872
Yong Nian (dorp), Hebei (provincie)
Tijdens zijn jeugd was Grootmeester Yang Lu-Chan een groot liefhebber van vechtssporten. Toen hij ouder was werkte Yang in een Chinese drogisterij in Chenjiagou om in zijn onderhoud te voorzien. Yang werkte in de buurt van de school van Taijimeester Chen Chang-Xing en leerde stiekemTaijiquan doordat hij door een kier in de schutting naar de lessen van de heer Chen keek en zich vervolgens de technieken eigenmaakte wanneer er niemand bij was. Twee jaar later werd Yang betrapt door de heer Chen toen hij 's nachts aan het oefenen was. “Jij hebt nooit bij mij les gehad. Hoe ken je die oefening?” vroeg Chen. “Ik wilde graag les van u krijgen maar dat kon niet. Mijn baas geeft mij geen toestemming. Daarom kijk ik stiekem door een kier in de schutting naar uw lessen. Daarna probeer ik het zelf als niemand erbij is,” gaf Yang als antwoord. De heer Chen was onder de indruk van Yang's toewijding en eerlijkheid. Chen overlegde met de baas van Yang, die Yang toestemming gaf om in zijn vrije tijd de lessen van Chen te volgen. Dit verhaal ging de wereld in onder de titel: “De gouden Chang (Chang is een van de voornamen van Yang Lu Chang) steelt de kunst”. Yang Lu Chang trainde meer dan tien jaar heel hard bij de heer Chen. Later werd Yang Lu-Chang aangeraden Taijiquan in Peking te onderrichten. In Peking Yang werd Yang Lu-Chang aan sommige van de plaatselijke vechtkunstbeoefenaars voorgesteld. Zij keken allemaal neer op Yang Lu-Chang, omdat hij er klein en zwak uitzag. Maar toen Yang Lu-Chang twee van deze vechtsporters had verslagen, durfden de anderen hem niet meer uit te dagen. Zijn superieure niveau van Taijiquan bezorgden hem een benoeming als trainer voor het leger. Yang Lu-Chang’s overwinning van de twee vechtsporters verspreidde zich snel. Alle beoefenaars van de vechtkunst in de provincies van noordelijk China reisden naar Peking om Yang Lu-Chan voor een gevecht uit te dagen. Niemand kon Yang Lu-Chan aan. Dit maakte Yang’s naam bekend in de straten van Peking. Hij kreeg de bijnaam van ‘onverslaanbare –Yang’. Onder zijn studenten in Peking waren veel hoge Manchu-legerofficieren en edellieden. Om het leren voor hen gemakkelijker te maken, liet Yang Lu-Chang sommige van de moeilijkere houdingen en bewegingen van de Taijiquan die hij had geleerd achterwege. Taijiquan werd zo gemakkelijker te beoefenen voor hen die het lange volledige Manchu tenue en een lange paardenstaart droegen. Ook al was deze aangepaste vorm minder krijgshaftig, het oefenen was goed voor hun gezondheid.
|
2008